استاد ابن محمود شعری گفتند و بنده و دوستان چند بیتی بر ان افزودند حاصل این لحاف چهل تکه شد:

پسته هر چند در اندازهء لب های تو نیست

در دهانش نمکی هست که خوردن دارد(ابن محمود)

تا نمک گیر کنی اهل ادب را بسیار

بر سر سفره نمک پاش تو بر دن دارد(نجوا)

چه کَرَم هست در این پسته که صاحب باغش

مستغلات بی اندازه به جردن دارد(بنده)

روزگاریست لبش زیر فشار نمک است

هر لبی کان نمکی داشت فشردن دارد(کاکه تیغون)