خوانم چو نای من به درون بساط نای
آرم نظاره بر همه کس زین بلند جای
نوشابه حاضر ست و کنارش تنقلات
خواهی تو اسپرایت و خواهی کوکا کولای!
وزن مرا طبیب نیارست کاستن
اما به فرم nice بیاوردم این سونای
لب تاب اگرکه نیست چه غم هست کامپیو
تر ،عذر من پذیر که آوردمش جدای!
حال نوشتنم چو نباشد بگو نباش!
هستند جای من که نویسند نا سزای!
مضمون اگر برای نوشتن نیافتم
تقریر می کنند چه بسیار رهنمای
ارسال می کنند هر آئینه پست نو
وبلاگ بنده را که شو د آپ و جانفزای!
یارب روا مدار رهائی ازین حصار
یارب مرا مخواه جدائی ز بند نای!!