فریاد از کسادی سوژه که پیر ما
اینبار گیر بر عرفای عظام داد
یعنی چگونه یافت براهیم بال و پر
تا پی گرفت و قصه بدینسان تمام داد
عرفان تشعشعش نبود کمتر از اتم
تا این موتاسیون نتواند نظام داد
زنبور ساده را بکند پیک فست فود
عصفور را به طرفه عینی طعام داد

مبین این گوسفند اینقدر ساده
یهوئی رد شود از عرض جاده
تصادف گر کند با یک سواری
کشد کارش به گشت اضطراری

١

گفتی مَثَلت حریف را از رو برد

همچون خس و خاشاک به یک جارو برد

با توپ و تشر یا که مثل جا نزنیم

آسوده نمان ،آن ممه را لولو برد

٢

الیوم که فرهنگ و هنر گشته غنی

تولید شوم مدام ادیب وطنی

چندان نبود بعید صادر بشود

این خیل مفاخران به هر انجمنی

آن کریه عظیم خوف انگیز
راست گفتی که باعثش مائیم
ماهمان غافلان فرصت سوز
عامل اضطراب فردائیم

ای بانگ تو جلوه ای از آیات خدا

زیباست به لحن تو مناجات خدا

تنها نه به کام روزه تسکین بخشی

ما را ببری سوی ملاقات خدا

کجای روزگاران خوب و زیباست
که جز محنت نصیب ما ندارد
برای لقمه نانی کندن جان
کجا وقتی برای ما گذارد
چه بسیار آرزوها را جوان را
به گورستان نومیدی سپارد
تفو بر روزگار سفله آئین
که آزارش دلم را می فشارد

ما نقطه اشتراکمان بسیار است
هم رایی ما بقدر یک خروار است
من عاشق او هستم و او عاشق خویش
اینگونه وفاق یافتن دشوار است

تو آمده ای شعر بگوئی با بیل
از شعر در آوری هزاران تاویل
آنقدر زنی مخ خراب قابیل
کآلوده کند دست به خون هابیل