١

دعوت کردم به خانه ام سر نزدی
از ناز سری به این محقر نزدی
افتاده به جو فولوکس شعرم اما
دست مددی به چرخ پنچر نزدی

٢

در آن مقام که ماوای بلبلان قفس است
کلاغ تکیه زند بر اریکه بستان

٣

ای گربه به موش اقتدا باید کرد
جان در ره حضرتش فدا باید کرد
وقتی طرف تو لنگه کفش اندازد
آغوش به لنگه کفش وا باید کرد

۴

این مرد نمایان که به هنگام خطر
از بیخ شدند ذات خود را منکر
بیهوده مخوان مرد اگر انصاف دهی
گوئی که مخنث است از آنان بهتر