گفت به جرم مهار دیده نکردن
گوش بریدند ازآن مقرب درگاه
شوخی این عدل بین که جور نظر را
گوش بپردازد و بگردد کوتاه

بنشست چو فرودین به جای اسفند

از دفتر عمر صفحه ای دیگر کَند

گفتیم غزال فرصت آریم به بند

غافل که ازو نمانده جز گردی چند

آدم اگر از عاقبت خود شود آگاه

هرگز نکند بر سر مال گذران جنگ

بیهوده به تعمیر عمارت گذرد عمر

با زلزله مرگ نپاید به دمی سنگ